توسط سنجاقک | یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۴۰۱ | 19:17

توسط سنجاقک | یکشنبه بیست و یکم اسفند ۱۴۰۱ | 11:26

توسط سنجاقک | چهارشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۴۰۱ | 18:36 گاهی زندگی سخت است وگاهی ما سخت ترش میکنیم . .گاهی آرامش داریم، خودمون خرابش میکنیم . .گاهی خیلی چیزارو داریم اما محو تماشای نداشته هامون میشیم . .گاهی حالمون خوبه اما بانگرانی فردا خرابش میکنیم . .گاهی میشه ادامه داد اما بااشتیاق انصراف میدیم . .و گاهی . . گاهی . . گاهی . . تمام عمراشتباه میکنیم و نمیدونیم یا نمیخوایم… بدونیم. .کاش بیشتر مراقب خودمون، تصمیماتمونو گاهی . . گاهی های زندگیمون باشیم . .کاش یادمون نره که فقط:یکبار زنده ایم و زندگی میکنیمفقط یکبار … !

مرورگر شما از پخش کننده پشتیبانی نمیکند

گاهی باید اینقدر تلاش کنی که هیچ وقت پشیمون نشی

وقتی به گذشته نگاه کردی ، ببینی که تو کم نزاشتی و تمامتلاشت رو کردی ولی نشد دیگه

وقتی قرار نشه ، جونت هم بدی نمیشه

میمونی با یه حسرت

تا آخر عمرت

توسط سنجاقک | یکشنبه بیست و یکم اسفند ۱۴۰۱ | 11:26

چقدر من تلخم !چرا خاطره ی شاد ندارم؟؟؟

تا حالا شده از سر غصه زیاد و یا انتقام و یا لجبازی موهای سر تون رو قیچی بزنید؟؟؟؟

مرورگر شما از پخش کننده پشتیبانی نمیکند

قصه از اونجا شروع شد که اولین بار برای شستن دستشویی خودم رو دم به مریضی زدم تا تن به این ذلت ندم...ولی گویا این اتفاق میمون باید رقم میخورد... حالا شاید تعجب کنید چرا گفتم میمون؟ آری کاری که که به زعم من نامبارک بود ... الان برای من لذت بخش ترین کار دنیاس...بعلع دیوانه وار از شستن دستشویی کیفور میشم... وقتی برق سرامیک ها و شیرآلات در مردمک چشمم دلبری میکنه... اونجاس که ارضا میشم... و یه آخیش میگم و میام بیرون و فحش گره میذارم و با صدای بلند فریاد میزنم کسی بدون اذن من حق نداره دستشویی بره...هر چند اهل خانه ۲ ساعت اول رو مراعات میکنن ولی نرم نرمک گوه میزنن به احوالات بنده و آنچنان بدرفتار میکنن با دستشویی زیبای ِ من که خودمم بی خیال میشم تا روز موعود یعنی شستن بعدی!یه وقت فکر نکنی من بیماری وسواس دارمااااا... نخیر... فقط خواستم رمانتیک گونه وخاص ؛ با این پُست ارادتم رو به تلاشِ خودم و برق انداختن های هفتگی دستشویی خانه ام و همه ی زحمت کش های این عرصه نشان بدهم... باشد که این عملِ میمون همگانی شود...